اگر وصيّتى كند و سپس در اثر آن كار بميرد ، وصيّتش صحيح نيست . مكارم : مسأله كسى كه به قصد خودكشى ، مثلًا زخمى به خود زده يا مادّهء سمّى خورده ، اگر دربارهء اموال خود وصيّت كند سپس بميرد وصيّت او صحيح نيست . سيستانى : مسأله كسى كه از روى عمد و به قصد خودكشى مثلًا زخمى به خود زده يا سمّى خورده است كه موجب هلاكت است ، اگر وصيّت كند كه مقدارى از مال او را به مصرفى برسانند و سپس بميرد ، وصيّت او صحيح نيست ، مگر اينكه كار او از باب جهاد در راه خدا باشد ، و امّا وصيّت در غير شئون مالى ، صحيح است . مسأله 2699 اگر انسان وصيّت كند كه چيزى به كسى بدهند ( 1 ) در صورتى ( 2 ) آن كس آن چيز را مالك مىشود كه آن را قبول كند اگر چه در حال زنده بودن وصيّت كننده باشد ( 3 ) ) * ( 1 ) مكارم : آن مال بعد از مرگ او ملك آن شخص مىشود و قبول هم لازم نيست ، ولى اگر در حال حيات او وصيّت را رد كند ، احتياط آن است كه در آن مال ، تصرّف مالكانه نكند . ( 2 ) بهجت : بنا بر أحوط در صورتى . . ( 3 ) بهجت : و اگر قبول كرد و بعد از مردن وصيّت كننده ردّ كرد ، مال از آن اوست و ردّ او بى فايده است . گلپايگانى ، صافى : مسأله در وصيّت تمليكيه قبول موصى لَه معتبر است ، پس اگر شخصى وصيّت كند كه چيزى به كسى بدهند ، در صورتى آن كس آن چيز را مالك مىشود كه وصيّت را قبول كند و لازم نيست قبول بعد از موت وصيّت كننده باشد ؛ بلكه اگر پيش از موت او هم باشد ، كفايت مىكند . بلى ، اگر قبول پيش از موت وصيّت كننده باشد به مجرّد قبول ، آن چيز را مالك نمىشود بلكه بعد از موت وصيّت كننده بدون حاجت به قبول ديگر ، مالك مىشود و اگر قبول بعد از موت باشد ، به مجرد قبول ، آن چيز را مالك مىشود . خوئى ، تبريزى : مسأله اگر انسان وصيّت كند كه چيزى از اموالش مال كسى باشد در صورتى كه آن وصيّت را قبول كند اگر چه قبولش در زمان زنده بودن موصى باشد ، آن چيز را بعد از مردن موصى مالك مىشود بلكه ظاهر اين است كه قبول ، اصلًا معتبر نباشد و فقط ردّ ، مانع است . سيستانى : در صورتى كه او وصيّت را قبول كند ، چه در حيات موصى چه بعد از فوت او اگر آن چيز از يك سومِ اموال موصى بيشتر نباشد ، آن چيز را بعد از مردن موصى مالك مىشود . زنجانى : اگر چه قبولش در زمان زنده بودن وصيت كننده باشد ، بعد از مردن وصيّت كننده ، مالك آن چيز مىگردد ، بلكه ظاهراً اصلًا در وصيّت ، قبول معتبر نيست ؛ بلكه همين مقدار كه كسى كه براى او وصيّت شده وصيّت را ردّ نكند ، براى درست شدن وصيّت كفايت مىكند . نورى : مسأله وصيّت بنا بر أقوى از ايقائات است و قبول در آن معتبر نيست و ردّ كردن آن مانع است و لذا اگر انسان وصيّت كند كه چيزى به كسى بدهند چنانچه آن شخص ردّ نكند ، مالك آن چيز مىشود .